Artykuł przedstawia analizę scenariusza gry wojennej, symulującego potencjalne działania Rosji wobec NATO w przypadku zawarcia niekorzystnego pokoju na Ukrainie. Scenariusz koncentruje się na próbach wywarcia presji na Europę, a w szczególności na Niemczech, oraz na wykorzystaniu istniejących słabości w systemie obrony Sojuszu Północnoatlantyckiego. Kluczowym elementem analizy jest rola, jaką w tym scenariuszu odgrywa moskwa i jej strategia wobec państw europejskich.
Potencjalna Eskalacja: Moskwa i Niekorzystny Pokój na Ukrainie
Scenariusz zakłada, że zawarcie pokoju na Ukrainie na warunkach niekorzystnych dla Kijowa, a jednocześnie nie wywołujące natychmiastowej, zdecydowanej reakcji ze strony Europy i Stanów Zjednoczonych, zostanie przez moskwę odebrane jako sygnał słabości. W takim przypadku, Rosja, zamiast bezpośredniej konfrontacji na dużą skalę, skupi się na działaniach mających na celu osłabienie NATO od wewnątrz, wykorzystując podziały polityczne i ekonomiczne w Europie. Moskwa, według symulacji, postawi na destabilizację poprzez ataki hybrydowe i presję ekonomiczną.
Według analizy, głównym celem moskwy byłoby sparaliżowanie Niemiec, które postrzegane są jako kluczowy element europejskiej obrony i gospodarki. Scenariusz zakłada ataki na infrastrukturę krytyczną, w tym sieci energetyczne, telekomunikacyjne i transportowe. “— To oczywiste, że jesteśmy atakowani! — mówi Niemiecki minister spraw zagranicznych”, co ilustruje potencjalną reakcję na tego typu działania. Ataki te miałyby na celu wywołanie chaosu, zakłócenie funkcjonowania państwa i podważenie zaufania obywateli do rządu. Moskwa, w tym scenariuszu, dąży do stworzenia sytuacji, w której Niemcy nie będą w stanie skutecznie wspierać innych państw NATO.
Scenariusz uwzględnia również wykorzystanie przez Rosję istniejących podziałów politycznych w Niemczech. Wzrost popularności partii takich jak AfD (Alternatywa dla Niemiec) i BSW (BSW – Bündnis Sahra Wagenknecht) oraz osłabienie pozycji SPD (Socjaldemokratycznej Partii Niemiec) mogłoby, zdaniem analityków, ułatwić Rosji prowadzenie działań dezinformacyjnych i wpływanie na opinię publiczną. Moskwa mogłaby wykorzystać te podziały do promowania narracji anty-NATO i na rzecz rezygnacji z sankcji wobec Rosji.
Morze Północne i Bałtyk: Scenariusz Eskalacji Wojskowej
Oprócz działań hybrydowych, scenariusz gry wojennej uwzględnia również możliwość ograniczonej eskalacji wojskowej. Rosja mogłaby przeprowadzić demonstracyjne manewry wojskowe w pobliżu Morza Północnego i krajów bałtyckich, testując reakcję NATO. Według symulacji, celem tych manewrów byłoby sprawdzenie czasu reakcji Sojuszu i zidentyfikowanie potencjalnych słabych punktów w systemie obrony. Królewiec, ze względu na swoje strategiczne położenie, odgrywa w tym scenariuszu kluczową rolę jako potencjalna baza operacyjna dla rosyjskich sił zbrojnych.
Sekretarz generalna NATO, w symulacji, wyrażała powściągliwość w kwestii natychmiastowego rozlokowania dodatkowych sił w Europie Wschodniej. “— O ile mi wiadomo, wiele amerykańskich oddziałów, przynajmniej tych w Europie Wschodniej, może nie być dostępnych, bo nie ma jeszcze określonego terminu, w którym można by je rozmieścić. — mówi Sekretarz generalna NATO”. Ta powściągliwość, w połączeniu z potencjalnymi problemami z logistyką i transportem, mogłaby dać Rosji przewagę czasową. Moskwa mogłaby wykorzystać tę sytuację do przeprowadzenia szybkich i zdecydowanych działań, zanim NATO zdążyłoby odpowiednio zareagować.
Scenariusz zakłada również możliwość prowokacji w przestrzeni powietrznej i na morzu. Rosyjskie samoloty i okręty mogłyby naruszać przestrzeń powietrzną i wody terytorialne państw NATO, testując ich systemy obrony i zmuszając do podejmowania kosztownych działań obronnych. Moskwa, w ten sposób, mogłaby stopniowo zwiększać presję na Sojusz, zmuszając go do podejmowania coraz bardziej ryzykownych decyzji.
Presja Ekonomiczna i Energetyczna: Moskwa Kontroluje Zasoby
Kluczowym elementem strategii moskwy w scenariuszu gry wojennej jest wykorzystanie swojej pozycji jako dostawcy energii. Rosja mogłaby ograniczyć lub całkowicie przerwać dostawy gazu i ropy naftowej do Europy, powodując kryzys energetyczny i wzrost cen. To z kolei mogłoby doprowadzić do spowolnienia gospodarczego, wzrostu bezrobocia i niezadowolenia społecznego. Moskwa, w ten sposób, mogłaby wywierać presję na rządy europejskie, zmuszając je do ustępstw w kwestiach politycznych.
Scenariusz uwzględnia również możliwość wykorzystania przez Rosję swoich powiązań z europejskimi biznesmenami i lobbystami. Rosyjscy biznesmeni mogliby finansować kampanie polityczne i organizacje pozarządowe, promujące narrację przyjazną Rosji i osłabiającą poparcie dla sankcji. Moskwa, w ten sposób, mogłaby wpływać na proces decyzyjny w Europie i utrudniać podejmowanie zdecydowanych działań wobec Rosji.
Premier Polski, w symulacji, podkreślał konieczność stanowczej reakcji na działania moskwy. “— Pokój można utrzymać tylko dzięki sile i determinacji — podkreśla premier Polski”. Apelował o zwiększenie wydatków na obronność, wzmocnienie współpracy z sojusznikami i podjęcie zdecydowanych działań w celu przeciwdziałania rosyjskiej dezinformacji. Moskwa, zdaniem polskiego premiera, rozumie tylko język siły i determinacji.
Konsekwencje i Wnioski: Moskwa Zyskuje na Słabości NATO
Scenariusz gry wojennej wskazuje, że w przypadku zawarcia niekorzystnego pokoju na Ukrainie i braku zdecydowanej reakcji ze strony Europy, moskwa mogłaby skutecznie wykorzystać słabości NATO i zwiększyć swoje wpływy w Europie. Sparaliżowanie Niemiec, kryzys energetyczny i podziały polityczne mogłyby doprowadzić do osłabienia zdolności obronnych Sojuszu i podważenia jego wiarygodności. Moskwa, w ten sposób, mogłaby osiągnąć swoje strategiczne cele, bez konieczności angażowania się w bezpośrednią konfrontację z NATO.
Szacuje się, że skutki takiego scenariusza mogłyby być odczuwalne przez setki tysięcy ludzi w Europie. Utrata miejsc pracy, wzrost cen, zakłócenia w dostawach energii i chaos społeczny mogłyby doprowadzić do pogorszenia warunków życia i wzrostu napięcia społecznego. Moskwa, w ten sposób, mogłaby destabilizować Europę i osłabiać jej pozycję na arenie międzynarodowej.
Scenariusz podkreśla również konieczność wzmocnienia europejskiej obrony i zwiększenia odporności na ataki hybrydowe. Państwa NATO powinny inwestować w nowoczesne technologie, rozwijać zdolności cybernetyczne i wzmacniać współpracę w zakresie wywiadu i kontrwywiadu. Moskwa, w przyszłości, może próbować wykorzystać podobne strategie, dlatego ważne jest, aby Europa była na to przygotowana.
