Kim Dzong Un, przywódca Korei Północnej, określił żołnierzy północnokoreańskich, którzy zginęli walcząc po stronie Rosji w wojnie przeciwko Ukrainie, jako “wieczny kamień węgielny” dla Pjongjangu. Oświadczenie to zostało przekazane 6 grudnia 2025 roku przez państwową agencję prasową KCNA, w związku z wizytą Kima na terenie budowy nowego muzeum.
Budowa Muzeum Pamięci – Symboliczny Gest
Budowa Muzeum Pamięci Czynów Bojowych w Zagranicznych Operacjach Wojskowych, jak oficjalnie nazywa się nową instytucję, rozpoczęła się w październiku 2024 roku. Jest to bezprecedensowy krok w historii Korei Północnej, ponieważ po raz pierwszy powstaje muzeum dedykowane wyłącznie żołnierzom poległym w konfliktach poza granicami kraju. Decyzja o budowie została ogłoszona w sierpniu 2024 roku, podczas ceremonii wręczania odznaczeń wojskowym, którzy zostali wysłani na front. Kim Dzong Un podkreślił, że poświęcenie tych żołnierzy stanowi fundament dla przyszłej potęgi Korei Północnej.
Wizyta Kima na placu budowy, która miała miejsce 5 grudnia 2025 roku, została szeroko nagłośniona przez media państwowe. Towarzyszyła mu jego żona, Ri Sol Dzu, oraz ich córka, Dzu Ae. Zdjęcia opublikowane przez KCNA przedstawiają Kima i jego córkę sadzących symboliczne drzewo na terenie kompleksu, a także Kima operującego wózkiem widłowym. Te działania mają na celu podkreślenie osobistego zaangażowania przywódcy w ten projekt.
Kontekst Polityczny i Wojskowy
W 2024 roku, w ramach paktu o wzajemnej obronie z Rosją, Korea Północna wysłała szacunkowo 14 000 żołnierzy do wsparcia rosyjskich sił zbrojnych w obwodzie kurskim, położonym na zachodzie Rosji. Według szacunków wywiadu Korei Południowej, Ukrainy oraz krajów zachodnich, około 6 000 z tych żołnierzy zginęło w walkach. Kim Dzong Un i jego reżim starają się przedstawić śmierć tych żołnierzy jako akt heroicznego patriotyzmu i poświęcenia dla sojusznika.
Decyzja o wysłaniu żołnierzy do Rosji i budowa muzeum upamiętniającego poległych są postrzegane jako próba wzmocnienia relacji z Rosją, która stanowi kluczowego partnera gospodarczego i politycznego dla Korei Północnej. Wzajemna pomoc wojskowa i gospodarcza pozwala obu krajom na ominięcie międzynarodowych sankcji i wzmocnienie swojej pozycji na arenie międzynarodowej. Kim zdaje sobie sprawę z wagi utrzymania sojuszu z Rosją, szczególnie w obliczu rosnącej presji ze strony Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników.
Reakcje Międzynarodowe i Analiza
Budowa muzeum i retoryka Kima spotkały się z krytyką ze strony społeczności międzynarodowej. Wiele państw wyraziło zaniepokojenie zaangażowaniem Korei Północnej w konflikt na Ukrainie i wspieraniem agresji Rosji. Uważają oni, że takie działania naruszają prawo międzynarodowe i podważają wysiłki na rzecz pokoju i stabilności w regionie. Kim ignoruje te głosy, koncentrując się na wewnętrznej konsolidacji władzy i wzmacnianiu sojuszu z Rosją.
Analitycy polityczni wskazują, że budowa muzeum ma również na celu wzmocnienie wewnętrznego poparcia dla reżimu Kima. Przedstawiając poległych żołnierzy jako bohaterów, reżim stara się zjednoczyć społeczeństwo wokół idei patriotyzmu i lojalności wobec przywódcy. Jest to szczególnie ważne w kontekście trudnej sytuacji gospodarczej i społecznej w Korei Północnej. Kim wykorzystuje propagandę i symboliczne gesty, aby utrzymać kontrolę nad społeczeństwem i zapobiec niezadowoleniu.
Szczegóły dotyczące liczby poległych i charakteru działań wojennych
Szacunki dotyczące liczby poległych żołnierzy północnokoreańskich różnią się w zależności od źródła. Według danych wywiadu Korei Południowej, około 6 000 żołnierzy zginęło w walkach w obwodzie kurskim. Ukraińskie źródła podają podobne liczby. Kim nie potwierdził oficjalnie tych danych, jednak budowa muzeum upamiętniającego poległych sugeruje, że reżim jest świadomy strat poniesionych w Rosji. Żołnierze północnokoreańscy byli wykorzystywani głównie do zadań inżynieryjnych, takich jak budowa fortyfikacji i rozminowywanie terenów, ale również brali udział w bezpośrednich starciach z wojskami ukraińskimi.
Wysyłka żołnierzy do Rosji stanowiła dla Korei Północnej szansę na zdobycie doświadczenia bojowego i przetestowanie nowoczesnego sprzętu wojskowego. Jednocześnie, reżim Kima mógł liczyć na wsparcie gospodarcze i technologiczne ze strony Rosji w zamian za dostarczenie siły roboczej do walki. Kim postrzega ten sojusz jako strategiczny element swojej polityki zagranicznej i dąży do jego dalszego wzmocnienia. Budowa muzeum jest kolejnym krokiem w kierunku cementowania tej relacji.
Warto zauważyć, że budowa muzeum jest również sygnałem dla Chin, kolejnego ważnego partnera Korei Północnej. Kim demonstruje w ten sposób swoją niezależność i determinację w realizacji własnych celów politycznych. Chociaż Chiny są ostrożne w ocenie zaangażowania Korei Północnej w konflikt na Ukrainie, reżim Kima stara się pokazać, że jest gotów do podejmowania ryzyka w obronie swoich interesów. Kim dąży do utrzymania równowagi w relacjach z Rosją i Chinami, aby zapewnić sobie wsparcie gospodarcze i polityczne.
Podsumowując, budowa Muzeum Pamięci Czynów Bojowych w Zagranicznych Operacjach Wojskowych jest symbolicznym gestem, który ma na celu uhonorowanie poległych żołnierzy północnokoreańskich, wzmocnienie relacji z Rosją oraz konsolidację władzy reżimu Kima. Kim Dzong Un wykorzystuje ten projekt do propagandy wewnętrznej i zewnętrznej, starając się przedstawić Koreę Północną jako silne i niezależne państwo. Sytuacja ta wymaga dalszej obserwacji i analizy, aby zrozumieć długoterminowe konsekwencje dla regionu i świata.
